<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" >
   <channel>
    <atom:link href="http://ypsikaminos.webnode.gr/rss/lithoi-kai-plinthoi-kai-xyla-kai-keramoi-ataktos-errimmena.xml" rel="self" type="application/rss+xml" />
      <title><![CDATA[«λίθοι και πλίνθοι και ξύλα και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα»  - ypsikaminos.webnode.gr]]></title>
      <link>http://ypsikaminos.webnode.gr</link>
      <language>el</language>
      <pubDate>Mon, 02 Oct 2017 22:10:00 +0100</pubDate>
      <lastBuildDate>Mon, 02 Oct 2017 22:10:00 +0100</lastBuildDate>
      <category><![CDATA[«λίθοι και πλίνθοι και ξύλα και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα» ]]></category>
      <docs>http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss</docs>
      <generator>Webnode</generator>
      <item>
         <title><![CDATA[..]]></title>
         <link>http://ypsikaminos.webnode.gr/news/a2/</link>
         <description><![CDATA[&nbsp;

Εκεί στην άκρη μιας σελίδας, έκατσα προσεκτικά.
Σηκώνοντας το βάρος της υλικής μου υπόστασης με τον φόβο του τσακίσματος.
Εκεί στην άκρη ενός βιβλίου,
σημείωσα δυο φόβους, τρία όνειρα, χίλιες φανταστικές ζωές,
αγναντεύοντας τον φάρο, που δίνει γραμμή πλεύσης στο καρυδότσουφλο της άγνοιας!
Εκεί στην άκρη ενός τίτλου κι ενός τέλους, βρήκα ιερό νερό
και πίνοντας αχόρταγα, ταξίδεψα σε όλα όσα υπήρξα, σε όλα όσα θέλω να γίνω.
©Ματίνα Κ. Καρελιώτη
]]></description>
         <pubDate>Mon, 02 Oct 2017 22:10:00 +0100</pubDate>
         <guid isPermaLink="true">http://ypsikaminos.webnode.gr/news/a2/</guid>
         <category><![CDATA[«λίθοι και πλίνθοι και ξύλα και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα» ]]></category>
      </item>
      <item>
         <title><![CDATA[..]]></title>
         <link>http://ypsikaminos.webnode.gr/news/a1/</link>
         <description><![CDATA[Η ψυχή νοσεί απ' την υγρασία
Ποτάμι ο χρόνος, χείμαρροι τα συναισθήματα, ρυάκια τα δάκρυα
Σε ακαθάριστες κοίτες ρεμάτων σωριάζονται αξιοπρέπειες
Οι ανταριασμένες θάλασσες των κακώς κείμενων, μετατρέπουν σε καρυδότσουφλα τις βάρκες της ελπίδας
Η ψυχή νοσεί απ’ την υγρασία
Μα το πλεονάζων ύδωρ, αδυνατεί να ξεδιψάσει έναν κόσμο που έχει στερέψει προ πολλού!

&nbsp;
]]></description>
         <pubDate>Mon, 02 Oct 2017 22:05:00 +0100</pubDate>
         <guid isPermaLink="true">http://ypsikaminos.webnode.gr/news/a1/</guid>
         <category><![CDATA[«λίθοι και πλίνθοι και ξύλα και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα» ]]></category>
      </item>
      <item>
         <title><![CDATA[..]]></title>
         <link>http://ypsikaminos.webnode.gr/news/a/</link>
         <description><![CDATA[Η θάλασσα μας, δεν είναι πια γαλάζια. Πήρε το χρώμα του θανάτου.
Η θάλασσα μας, δεν είναι πια αλμυρή. Πήρε την γεύση της πίκρας.
Η θάλασσα μας, δεν θα μας δροσίζει πια. Πήρε την όψη της φωτιάς.
Η θάλασσα μας, δεν θα μας ταξιδεύει πια. 
Ακίνητα μένουν τα νερά της, απ' τα χιλιάδες πτώματα.

&nbsp;
]]></description>
         <pubDate>Mon, 02 Oct 2017 22:00:00 +0100</pubDate>
         <guid isPermaLink="true">http://ypsikaminos.webnode.gr/news/a/</guid>
         <category><![CDATA[«λίθοι και πλίνθοι και ξύλα και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα» ]]></category>
      </item>
      <item>
         <title><![CDATA[..]]></title>
         <link>http://ypsikaminos.webnode.gr/news/ii/</link>
         <description><![CDATA[
Προχωρώ.
Σκοντάφτω σε "λάθη" και πέφτω.
Σηκώνομαι, τινάζοντας τα γδαρμένα γόνατα μου και προσπαθώ ξανά.
Οι δρόμοι παίρνουν κλίση ανηφορική. Κουράζομαι.
Πιστεύω σ' αυτό που θέλω να φτάσω. Γεμίζω δύναμη.
Κοιτώ μπροστά, έχοντας εμπεδώσει το πίσω.
Σκέφτομαι καλοπροαίρετα ακόμα κι αν πληγώνομαι.
Αιρετικά ονειροπόλα, αφουγκράζομαι αυτό το "κάτι"... πέρα από εμένα!
&nbsp;
&nbsp;
]]></description>
         <pubDate>Mon, 02 Oct 2017 21:48:00 +0100</pubDate>
         <guid isPermaLink="true">http://ypsikaminos.webnode.gr/news/ii/</guid>
         <category><![CDATA[«λίθοι και πλίνθοι και ξύλα και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα» ]]></category>
      </item>
   </channel>
</rss>