Δημήτρης Β. Βασιλείου
Άτακτα Συννεφάκια

Εκδόσεις ΑΩ, 2015

Ο Δημήτρης Β. Βασιλείου, δημιούργησε την  ποιητική συλλογή «Άτακτα συννεφάκια», η οποία αποτελεί ένα  κόσμημα σαν έκδοση μα κυρίως σαν περιεχόμενο.  Με ιδιαίτερη φροντίδα και μέριμνα για τα παιδιά, χρησιμοποιεί στα ποιήματα του αγαπημένα ζωάκια ως κεντρικούς ήρωες κι όχι μόνον, καταφέρνοντας έτσι να περνά μηνύματα αξιών και παραινέσεων, σε μικρούς και μεγάλους, λιτά, κατανοητά και ιδιαιτέρως ευχάριστα. Θέλοντας να δώσει μια επιπλέον βοήθεια στον αναγνώστη, βάζει δίπλα από κάθε ποίημα ένα πλαίσιο με λέξεις, που καθορίζει τι θεωρεί ο ίδιος σημαντικό σε κάθενα απο αυτά. Εξαιρετικά ευφυές αφού ακόμα κι αν δεν είσαι παιδευμένος στις αναλύσεις, θα  οδηγηθείς σε περαιτέρω συλλογισμούς χωρίς κόπο.  Αυτό το συναντάμε στα πρώτα 33 ποιήματα που ανήκουν στην ενότητα «Ποιητικά παραμύθια».

 

Στη συνέχεια, η ενότητα « Σε κάθε ζωή που ανατέλλει…» αποτελείται από 5 τρυφερά ποιήματα, που αποδεικνύουν περίτρανα την ποιότητα του ανθρώπου μα και ποιητή Δημήτρη Β. Βασιλείου, ο οποίος επαληθεύει την έννοια του μεγαλείου της απλότητας, η οποία εκδηλώνεται κυρίως όταν η συναισθηματική νοημοσύνη βρίσκεται σε επίπεδα υψηλά. Η συγκεκριμένη, συνιστά στοιχείο της ύπαρξης μας που σαφώς  επιδέχεται εκπαίδευση και φυσικά, βελτίωση.

Τέλος, η ποιητική συλλογή κλείνει με τον πιο δυνατό τρόπο, καθώς η «Τριλογία για μεγάλους», τα  τρία τελευταία ποιήματα δηλαδή, αποτελούν καταπέλτη στο «ανεύθυνο», στο «απαίδευτο» και στο «επιφανειακό», μάστιγα πια της σύγχρονης κοινωνίας, υπενθυμίζοντας στους «μεγάλους» αυτού του κόσμου, πως κάποτε υπήρξαν παιδιά, τα λάθη που έκαναν μεγαλώνοντας και την ευθύνη που έχουν για τις μελλοντικές γενιές!

Ας ακολουθήσουμε λοιπόν τα «Άτακτα συννεφάκια» μέσα από μια απολαυστική διαδρομή-ανάγνωση και κάπου εκεί, σίγουρα, θα συναντήσουμε και τον Ήλιο.

Ματίνα Κ. Καρελιώτη

ΚΑΝΑΡΙΝΙ

Απ΄το κλουβί σου ακούγεται

όπερα του Μπελίνι,

ω!!! τι καλός τραγουδιστής

που είσαι καναρίνι!

 

Αλλάζεις συνεχώς ρυθμό,

ένταση, μελωδία,

πλημμύρισες το σπίτι μας

χαρά και αρμονία.

 

Ολιγαρκές και ταπεινό

με λίγους σπόρους μόνο,

όλη τη μέρα κελαηδάς,

παίρνεις κάθε μου πόνο.

 

Αθώο και ειρηνικό

κερνάς με τη φωνή σου,

κάθε διαβάτη που περνά

κάτω απ' το κλουβί σου.

 

Δημήτρης Β. Βασιλέιου - "Άτακτα συννεφάκια"