..

Προχωρώ.

Σκοντάφτω σε "λάθη" και πέφτω.

Σηκώνομαι, τινάζοντας τα γδαρμένα γόνατα μου και προσπαθώ ξανά.

Οι δρόμοι παίρνουν κλίση ανηφορική. Κουράζομαι.

Πιστεύω σ' αυτό που θέλω να φτάσω. Γεμίζω δύναμη.

Κοιτώ μπροστά, έχοντας εμπεδώσει το πίσω.

Σκέφτομαι καλοπροαίρετα ακόμα κι αν πληγώνομαι.

Αιρετικά ονειροπόλα, αφουγκράζομαι αυτό το "κάτι"... πέρα από εμένα!