Ποιητικές & Λογοτεχνικές Αναφορές

ΠΕΤΡΟΣ Ι. ΦΙΛΙΠΠΟΥ -ΑΓΓΕΛΟΥ "Πέτρος Αν. Φουρίκης (1878-1936) ΑΝΑΛΕΚΤΑ" ΑΩ

Πέτρος Αν. Φουρίκης (1878-1936) ΑΝΑΛΕΚΤΑ Ο Σαλαμίνιος αρχαιολόγος – ιστορικός- λαογράφος – γλωσσολόγος του ΠΕΤΡΟΥ Ι. ΦΙΛΙΠΠΟΥ -ΑΓΓΕΛΟΥ ΑΩ Εκδόσεις -2017   “Μεσ’ στη Κουτάλα σαν βρεθώ το Ντάγλα σαν περάσω κι ωριαντικρύσω το Πανί του Πάνα το παλάτι και χαμηλά τα κάτασπρα σπιτάκια σου χωριό μου, τα μάτια μου βουρκώνουνε και η ψυχή δακρύζει σα ναχα χρόνια να σε δω ολάκερη μια ζήση.” Γεώργιος Ι. Κώνστας - “Θέρος – Τρύγος – Πόλεμος”   Οι ρίζες. Η καταγωγή. Η προέλευση. Οι πρόγονοι. Ο τόπος. Λέξεις που μας συγκινούν και  συντονίζουν την ανάγκη μας να ανήκουμε κάπου. Κι αυτή η ανάγκη είναι πρωτογενής και όχι τυχαία. Από τα πρώιμα ιστορικά χρόνια, οι έννοιες της φυλής, της φατρίας, της γενιάς έπαιξαν σπουδαίο ρόλο στη συγκρότηση των κοινωνιών1, στην οικονομική και κοινωνικοπολιτική τους οργάνωση, αλλά και στην χάραξη νέων γραμμών στους πρωτόλειους χάρτες του κόσμου, με...
Διαβάστε περισσότερα

Υπόμνημα Ζωής - Ματίνα Κ. Καρελιώτη - Συμμετοχή σε συλλογική έκδηλωση στο Νομισματικό & Επιγραφικό Μουσείο με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Τρίτης Ηλικίας

    Υπόμνημα ζωής   Σπαρακτικά βουβός Βλέμμα στεγνό Εσύ Ο δυνατός Ο καλός μπαμπάς Ο οικογενειάρχης Ζυγιάζεις το βάρος των χρόνων σου σε μια αφιλόξενη αναπηρική καρέκλα  Κι ειρωνεία πίσω απ' το χαλασμένο ροδάκι της σου κλείνει με θράσος το μάτι   Αθόρυβα μοναχικός Στόμα σφραγισμένο Αγναντεύεις το τίποτα του παρόντος απ' το θολωμένο φινιστρίνι ενός γηροκομείου Κι εγώ -που όμοια με τους υπόλοιπους είμαι- νιώθω ορφανή απ' ανθρωπιά -Φοβάμαι βλέπεις- ξεχνώ πώς το γήρας δεν είναι κολλητικό μα αναπόφευκτο   Πειθήνια άηχος Χέρι τρεμάμενο Της ζωής που πέρασε, εσύ, τι τελικά; Κάποτε κυρίαρχος, τώρα περιττός; Κι εγώ δειλή -ένα ανώριμο όλον είμαι που συγκλονίζομαι απ' τη θέα της φθοράς και την πραγματικότητα της λήθης- στον τοίχο της σκέψης σου πορτραίτο ελπίδας επιθυμώ να κρεμάσω Μα δεν είμαι θεός Δεν είμαι καν συγγενής   Συντετριμμένο το μέλλον σκύβει το κεφάλι...
Διαβάστε περισσότερα

Γιώργος Λυμπερόπουλος «Ο Χάρος κάνει κούνια». εκδόσεις ΑΩ, 2016

Όταν ποθείς να ακούσεις, «η γιαγιά του σύμπαντος κόσμου», θα είναι πάντα πρόθυμη να σου αφηγηθεί το παραμύθι εκείνο που προορίζεται αποκλειστικά για σένα. Κάπως έτσι ξεκίνα το νέο βιβλίο, του Γιώργου Λυμπερόπουλου,  «Ο Χάρος κάνει κούνια». Ο συγγραφέας, δημιούργησε ένα πρωτότυπο «παραμύθι» για μεγάλους, το οποίο διαμέσου των αλλεπάλληλων αλληγοριών και του διάχυτου σουρεαλισμού προσδοκεί να υπενθυμίσει στον αναγνώστη, με τρόπο ιδιαιτέρως υποβλητικό, την δισυπόστατη καταγωγή του. Αυτό, είναι κάτι που φαίνεται καθαρά εξ΄ αρχής. Η  εικόνα που δημιουργεί ο τίτλος, περικλείοντας τον «ορισμό» της αντίφασης, δεν θα μπορούσε παρά να προσδιορίζει τις αλληλένδετες δυνάμεις του καλού και του κακού. Το Γιν και το Γιαν. Το μαύρο και το άσπρο. Την ύλη και την ψυχή. Τα αρχέγονα δηλαδή  στοιχεία που είναι αδύνατον να υπάρξουν το ένα χωρίς το άλλο, αφού σε διαφορετική περίπτωση η κοσμική...
Διαβάστε περισσότερα

«λίθοι και πλίνθοι και ξύλα και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα»

..

  Εκεί στην άκρη μιας σελίδας, έκατσα προσεκτικά. Σηκώνοντας το βάρος της υλικής μου υπόστασης με τον φόβο του τσακίσματος. Εκεί στην άκρη ενός βιβλίου, σημείωσα δυο φόβους, τρία όνειρα, χίλιες φανταστικές ζωές, αγναντεύοντας τον φάρο, που δίνει γραμμή πλεύσης στο καρυδότσουφλο της...
Διαβάστε περισσότερα

..

Η ψυχή νοσεί απ' την υγρασία Ποτάμι ο χρόνος, χείμαρροι τα συναισθήματα, ρυάκια τα δάκρυα Σε ακαθάριστες κοίτες ρεμάτων σωριάζονται αξιοπρέπειες Οι ανταριασμένες θάλασσες των κακώς κείμενων, μετατρέπουν σε καρυδότσουφλα τις βάρκες της ελπίδας Η ψυχή νοσεί απ’ την υγρασία Μα το πλεονάζων ύδωρ,...
Διαβάστε περισσότερα

..

Η θάλασσα μας, δεν είναι πια γαλάζια. Πήρε το χρώμα του θανάτου. Η θάλασσα μας, δεν είναι πια αλμυρή. Πήρε την γεύση της πίκρας. Η θάλασσα μας, δεν θα μας δροσίζει πια. Πήρε την όψη της φωτιάς. Η θάλασσα μας, δεν θα μας ταξιδεύει πια. Ακίνητα μένουν τα νερά της, απ' τα χιλιάδες πτώματα.  
Διαβάστε περισσότερα

..

Προχωρώ. Σκοντάφτω σε "λάθη" και πέφτω. Σηκώνομαι, τινάζοντας τα γδαρμένα γόνατα μου και προσπαθώ ξανά. Οι δρόμοι παίρνουν κλίση ανηφορική. Κουράζομαι. Πιστεύω σ' αυτό που θέλω να φτάσω. Γεμίζω δύναμη. Κοιτώ μπροστά, έχοντας εμπεδώσει το πίσω. Σκέφτομαι καλοπροαίρετα ακόμα κι αν...
Διαβάστε περισσότερα

Συστάσεις

Ο Site-άρχης της "Υψικαμίνου", είναι ένας απλός και ταπεινός βιβλιοφάγος, που ζει ανάμεσα σε στοίβες από χαρτιά, κάθε λογής μολύβια και άπειρα, μα άπειρα βιβλία!! Έχει στενές σχέσεις μ’ έναν παπαγάλο που απαγγέλει Καββαδία, μ' ένα καμινετάκι που του προσφέρει ανιδιοτελώς τον πρωινό καφέ αλλά και μ' έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή, που δεν τον λες και τελευταίας τεχνολογίας (ζωντανό απολίθωμα της Ιουρασικής περιόδου... μπορεί!).

Μετά απ' τα χίλια παρακάλια μια τρελής ιδέας που του "σφηνώθηκε" στο κεφάλι, αποφάσισε να δημιουργήσει αυτή την ιστοσελίδα, με σκοπό την επικοινωνία και το μοίρασμα των σκέψεων του. Τρελή ιδεα; Ομολογουμένως!

Η "Υψικάμινος" λοιπόν, στέκει με περηφάνια στον αόρατα ορατό κόσμο του διαδικτύου κι είναι έτοιμη με την υψηλή θερμοκρασία που θα αναπτύσει στο "εσωτερικό" της, να δημιουργεί φωτεινές εστιές ανάγνωσης μα και ένθερμα καλλιτεχνικά μετερίζια.

Εκ του Site-άρχου (βλέπε Ματίνα Κ. Καρελιώτη),

Καλή αναγνωστική συμπόρευση!

 

Ειδική κάμινος μεγάλου ύψους που αντέχει σε υψηλές θερμοκρασίες!