Ποιητικές & Λογοτεχνικές Αναφορές

Γιώργος Λυμπερόπουλος «Ο Χάρος κάνει κούνια». εκδόσεις ΑΩ, 2016

Όταν ποθείς να ακούσεις, «η γιαγιά του σύμπαντος κόσμου», θα είναι πάντα πρόθυμη να σου αφηγηθεί το παραμύθι εκείνο που προορίζεται αποκλειστικά για σένα. Κάπως έτσι ξεκίνα το νέο βιβλίο, του Γιώργου Λυμπερόπουλου,  «Ο Χάρος κάνει κούνια». Ο συγγραφέας, δημιούργησε ένα πρωτότυπο «παραμύθι» για μεγάλους, το οποίο διαμέσου των αλλεπάλληλων αλληγοριών και του διάχυτου σουρεαλισμού προσδοκεί να υπενθυμίσει στον αναγνώστη, με τρόπο ιδιαιτέρως υποβλητικό, την δισυπόστατη καταγωγή του.

Αυτό, είναι κάτι που φαίνεται καθαρά εξ΄ αρχής. Η  εικόνα που δημιουργεί ο τίτλος, περικλείοντας τον «ορισμό» της αντίφασης, δεν θα μπορούσε παρά να προσδιορίζει τις αλληλένδετες δυνάμεις του καλού και του κακού. Το Γιν και το Γιαν. Το μαύρο και το άσπρο. Την ύλη και την ψυχή. Τα αρχέγονα δηλαδή  στοιχεία που είναι αδύνατον να υπάρξουν το ένα χωρίς το άλλο, αφού σε διαφορετική περίπτωση η κοσμική ισορροπία θα κινδύνευε να χαθεί.  Τι σχέση όμως μπορεί να έχει η κοσμική ισορροπία με τις προσωπικές επιλογές και τα πεπραγμένα μας εν ζωή; Φυσικά πρόκειται για μια σχέση αλληλεξάρτησης, όσο κι αν τα μεγέθη φαντάζουν ανόμοια. Η ψυχή του ανθρώπου είναι ένας κρίκος στην αλυσίδα της ενεργειακής συνειδητότητας, όπως και καθετί άλλο «εν σοφία εποιησεν» ο «αρχέγονος» όπως αποκαλεί ο συγγραφέας την Πρώτη Αρχή. Έτσι γίνεται αντιληπτό γιατί οι δεύτερες ευκαιρίες έρχονται πάντα στη ζωή  μας – ή και μετά απ’ αυτήν, έστω κι αν στην δεύτερη περίπτωση  το «πέπλο της λήθης» προστατεύει το απόρρητο της ύπαρξης της αντίπερα όχθης – με σκοπό να διορθώσουν τις πιθανές μαύρες τρύπες που έχουν δημιουργηθεί  από τις πράξεις μας.

Το ύφος του βιβλίου είναι καλοδουλεμένο, με πνεύμα γλαφυρό και χωρίς ίχνος δηκτικότητας, παρόλο που οι ιστορίες που πραγματεύεται  ανήκουν σε αυτές που εξεγείρουν επιθετικά συναισθήματα. Οι χαραχτήρες έρχονται να εξιστορήσουν τα «ανδραγαθήματα» τους με μια ύπουλη αθωότητα, μολονότι  τίποτα αθώο δεν υπάρχει στις διαθέσεις τους. Όταν συνειδητοποιήσεις την αντανάκλαση της σκέψης αυτής, είναι η στιγμή που αρχίζεις να αναρωτιέσαι αν ξεκίνησες να μοιάζεις με το θηρίο, όπως είχε πει και ο αείμνηστος Χατζηδάκις.

Ο συγγραφέας Γιώργος Λυμπερόπουλος «παίζει» με ιδιαίτερη μαεστρία μεταξύ του εδώ και του επέκεινα, μεταξύ του τώρα και του κάποτε. Μεταξύ της επιλογής και της απόρριψης. Μεταξύ του λάθους και της επανόρθωσης.  Προσφέροντας μας παραγωγικό προβληματισμό, χωρίς ωστόσο η απαισιοδοξία να παίρνει το πάνω χέρι.

Συμπερασματικά, μας αποκαλύπτεται η αλήθεια που όλοι γνωρίζουμε και όλοι αποφεύγουμε. Κι αυτή δεν είναι άλλη από την αιθέρια ύπαρξη της Αυταπάτης που αποδεικνύεται ισχυρότερη κι από τον ίδιο τον θάνατο.

 

 

* Η Ματίνα Κ. Καρελιώτη είναι Ποιήτρια και Συγγραφέας

Πρώτη δημοσίευση fractalart.gr

Διαβάστε περισσότερα

Κωνσταντίνος Μ. Σκηνιώτης – «Η ζωή είναι ταξίδι» – Εκδόσεις ΑΩ 2016

Η ζωή είναι ταξίδι. Αφετηρία ο έρωτας μέσα από τον οποίο προκύπτουμε. Τελικός προορισμός η μετάβαση στην αιωνιότητα, αφού έχουμε προσφέρει το καλύτερο δυνατό στο σύνολο συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μας.

«Όπως πας χαρούμενος για ύπνο στο τέλος μιας καλής ημέρας, έτσι χαρούμενος φτάνεις και στο τέλος της ζωής σου μετά από μια καλή ζωή» Λεονάρντο Ντα Βίντσι.

Το ενδιάμεσο διάστημα είναι η διαδρομή, το ταξίδι.  Οι δρόμοι που θα διαβούμε δεν θα είναι πάντα ομαλοί και οι θάλασσες που θα ταξιδέψουμε δεν θα είναι πάντα γαλήνιες. Για να μην χαθούμε, πρέπει η «πυξίδα» μας να είναι από καλά» υλικά» και σωστά «ρυθμισμένη» στα οράματα μας. Εκείνα που αποτελούν την  κινητήριο δύναμη για να συνεχίσουμε αυτήν την μετακίνηση της υπόστασης μας, στο χώρο και στο χρόνο.

Ο ποιητής Κωνσταντίνος Μ. Σκηνιώτης σε αυτή την νέα του συλλογή καταπιάνεται με αυτό το ταξίδι, χωρίζοντας το σε τρεις θεματικές ενότητες:

 

1. Ερωτικά, βιωματικά ποιήματα

Σε αυτό το σημείο, αγγίζει με τρυφερότητα τους στυλοβάτες της ύπαρξής μας.

Αρχικά τους γονείς, που μέσα απ’ τα χέρια τους παίρνουμε ευλογία και ώθηση να πετάξουμε, χαράζοντας το προσωπικό μας μονοπάτι.»…πέτα, παντού είναι δρόμος.»ΠΑΤΕΡΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΣ

 

Ύστερα, τον έρωτα που μας δυναμώνει: «Σου γνέφω με όλο μου το είναι.

                                                                         ‘Έλευση ζωής η παρουσία σου.»ΣΕ ΘΕΛΩ

και δρα καταλυτικά στην πορεία μας : «Φωτιά ξανάβαλες στις μέρες μου.»ΠΑΓΚΑΚΙ ΣΕ ΑΠΟΜΕΡΟ ΠΑΡΚΟ

 

Και τέλος τις μνήμες που πιστοποιούν την οντότητα μας. Τα λάθη και τα σωστά μας.:

«Τα ποτήρια γεμίσαμε με μνήμες

ιστορίες αγάπης και πόνου…»ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΣΤΗΣ ΕΛΕΑΝΑΣ

 

skiniotis

Κωνσταντίνος Μ. Σκηνιώτης

 

2. Κοινωνικά & άλλα

Η κοινωνική μας υπόσταση, σημείο αναφοράς του προσωπικού μας γίγνεσθαι, δεν θα μπορούσε να απουσιάζει. Η οποία δεν αφορά μόνο στην επαφή μας με τους άλλους και τους προβληματισμούς που προκύπτουν μέσα από αυτήν: «ΑΛΤΣΧΑΙΜΕΡ», «ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ», «ΚΑΤΙΝΑ, ΤΙΣ ΚΟΥΒΕΡΤΕΣ», «ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ», αλλά και στην σύνδεση του εαυτού μας με ολόκληρο το περιβάλλον :

«Αφουγκράστηκα

 μιας γαλάζιας πεταλούδας το πέταγμα…»ΝΤΡΟΠΑΛΟ ΦΩΣ, με ολόκληρο το σύμπαν : «Στάθηκα στου σύμπαντος την εξώθυρα…»Η ΦΩΝΗ, καθώς δεν πρέπει να λησμονούμε πως αποτελούμε μέρος του.

3. Όραμα & Ιδέες

Στην ενότητα αυτή, με γραφή ξεκάθαρη, ζωντανή, μας δημιουργεί νέους στοχασμούς και στιγματίζει, με ευαισθησία πάντα, τα κακώς κείμενα της σύγχρονης πορείας:

«Ανθρωπιστικές πολεμικές επιχειρήσεις.

Το όπιο των ισχυρών

το ψέμα των κατακτητών.»ΑΜΑΧΟΙ

…………………………………………………………

«Συγνώμη», σου είπα, μα δεν άκουσες.

«Δεν υπήρχε καμία σκοπιμότης

αστοχία υπήρξε και ήσουν απλά

παράπλευρη απώλεια – ΠΑΡΑΠΛΕΥΡΗ ΑΠΩΛΕΙΑ

και παράλληλα στέλνει ένα ηχηρό  μήνυμα ελπίδας:

«Η επόμενη μέρα

 ξεκίνημα αγώνα

ξανά σπορά, όργωμα, άνθιση.»ΕΛΛΑΔΑ

Με σιγουριά, η ποίηση του Κωνσταντίνου Μ. Σκηνιώτη, αποτελεί μοχλό εσωτερικής ανασυγκρότησης και κοινωνικής αφύπνισης.

Καλές Αναγνώσεις,

 

* Η Ματίνα Κ. Καρελιώτη είναι Ποιήτρια και Συγγραφέας

Πρώτη δημοσίευση fractalart.gr

Διαβάστε περισσότερα

Γεώργιος Βιζυηνός "Το αμάρτημα της μητρός μου"

Γεώργιος Βιζυηνός

"Το αμάρτημα της μητρός μου"

Ξαναδιαβάζοντας  το διήγημα του Γεωργίου Βιζυηνού, «Το αμάρτημα της μητρός μου», ξεκαθαρίζει μέσα μου το ποιος δύναται να «αποτυπωθεί» πιο βαθιά και πιο ουσιαστικά σ’ ένα κομμάτι χαρτί. Τι είναι αυτό που κάνει έναν συγγραφέα να ξεχωρίζει απ’ τους άλλους και ποιές εκείνες οι παράμετροι που θα οδηγήσουν τις «ιστορίες» του να μιλήσουν στον πυρήνα της ύπαρξης μας;

Τελικά, όσο περισσότερο  τα πάθη έχουν υπερισχύσει της λογικής, όσο οι αντιστάσεις με διάφορους τρόπους έχουν καμφεί , όσο η έλλειψη έχει καθοδηγήσει την επιλογή κι όσο λιγότερη διάρκεια είχε η χαρά που είχε δεχτεί  εκείνος, «ο άνθρωπος της γραφής», τόσο πιο κοντά θα φθάσει στην ρίζα του «συμπάσχω», «κατανοώ» κι «αποδέχομαι να ξαναζήσω το δράμα μου, συγγράφοντας την ιστορία μου εξ' αρχής».

Ο Βιζυηνός ήταν ένας τέτοιος άνθρωπος. Ένας άνθρωπος με ελλείψεις και πάθη.  Στο διήγημα «Το αμάρτημα της μητρός μου», με τρομερή αμεσότητα και δεξιοτεχνία παραθέτει  το ακούσιο έγκλημα, τον εσωτερικό θρήνο που δεν καταλαγιάζει, τις  ερινύες που καταδιώκουν και την ανάγκη μιας οποιασδήποτε βακτηρίας ,η οποία  θα υποβαστάξει το βάρος των πεπραγμένων. Σε όσα διαδραματίζονται δεν αφήνει ανοιχτούς λογαριασμούς, με  την κορύφωση της «ομολογίας» μετατρέπει τον θύτη σε θύμα, προκαλώντας συναισθήματα ιδιαιτέρως δυνατά στον αναγνώστη, που μέχρι πρότινος το μόνο που αισθάνονταν, απ’ την περιγραφή, ήταν θυμός και θλίψη,  το λιγότερο.

Η αξία του συγκεκριμένου έργου παραμένει υψίστη καθώς μπορεί να έχουν περάσει  133 χρόνια από την πρώτη έκδοση του αλλά οι μάχες μεταξύ Θεών και δαιμόνων παραμένουν αιώνιες και αναλλοίωτες.

Ένα διήγημα που ακόμα κι αν το έχεις διαβάσει σίγουρα αξίζει να το επαναλάβεις!!!

Ματίνα Κ. Καρελιώτη

Διαβάστε περισσότερα

Συστάσεις

Ο Site-άρχης της "Υψικαμίνου", είναι ένας απλός και ταπεινός βιβλιοφάγος, που ζει ανάμεσα σε στοίβες από χαρτιά, κάθε λογής μολύβια και άπειρα, μα άπειρα βιβλία!! Έχει στενές σχέσεις μ’ έναν παπαγάλο που απαγγέλει Καββαδία, μ' ένα καμινετάκι που του προσφέρει ανιδιοτελώς τον πρωινό καφέ αλλά και μ' έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή, που δεν τον λες και τελευταίας τεχνολογίας (ζωντανό απολίθωμα της Ιουρασικής περιόδου... μπορεί!).

Μετά απ' τα χίλια παρακάλια μια τρελής ιδέας που του "σφηνώθηκε" στο κεφάλι, αποφάσισε να δημιουργήσει αυτή την ιστοσελίδα, με σκοπό την επικοινωνία και το μοίρασμα των σκέψεων του. Τρελή ιδεα; Ομολογουμένως!

Η "Υψικάμινος" λοιπόν, στέκει με περηφάνια στον αόρατα ορατό κόσμο του διαδικτύου κι είναι έτοιμη με την υψηλή θερμοκρασία που θα αναπτύσει στο "εσωτερικό" της, να δημιουργεί φωτεινές εστιές ανάγνωσης μα και ένθερμα καλλιτεχνικά μετερίζια.

Εκ του Site-άρχου ή αλλιώς Ματίνα Κ. Καρελιώτη,

Καλή αναγνωστική συμπόρευση!

 

Ειδική κάμινος μεγάλου ύψους που αντέχει σε υψηλές θερμοκρασίες!